والا جونم براتون بگه که...در این چند روز ترک های حرامزاده ی این مرز و بوم که عین کرم در ادارات و فروشگاه های اغذیه گرفته تا کالا ی خانگی مملو شدند در زیر ضربند و دو گروه از نژاد های ایرانی اعم از کرد ها و ارامنه به یاد کشتار ارامنه در جنگ... دهنی را از این افراد چاک زده اند که نگویید و نپرسید...از طرفی آقای پوتین...فاسد مطلق پای در تهران گذاشت و دریای خزر را تو روی هفتاد میلیون نفر گرفت...

ولی واقعا کدام یک از این ها اهمیت دارد؟...بله غلط فکر کردید...مطلب اول اهمیت فراوانی دارد...این که ایران از گربه دارد به مورچه تبدیل می شود اصلا شکی نیست ولی اصل این است که ما داخل مرز های خود را نتوانستیم آن طور که می خواهیم بسازیم تا خواستار این باشیم که برویم به سوی مرزهایمان...

وقتی که می بینی چیزی را می خواهی و نمی توانی بدان دست پیدا کنی آن هم به خاطر یک دسته انگل که بدان چیز می چسبند وآن قدر از آن تغزیه می کنند که دیگر چیزی برایت نمی ماند آنگه درک می کنی که چه هستی و برای چه مبارزه می کنی...البته اگر هم چون انسان هایی که خود را دموکرات و آزادی خواه می نامند بی ناموس و بی غیرت نباشی...

انسان های بزرگوار که شرف و انسانیت در کالبدشان موجود است خواسته و نا خواسته در دهه ای که شوروی فرو پاشی  شد در مدفوع رفتند...همه و همه...تمامی رویاهای رسیدن به آن آرمان فلسفی که انسان ها صدها نسل قبل از ما از آن سخن به میان آوردند چنان در لجن  تفکر بیهوده پرستی فرو رفت که دیگر انتهای آن هم قابل دیدن نیست...و این عمق گیری ذره به ذره با وجود ما همراه شد تا اینکه دیگر باید وجب به وجب خاکمان را رها نماییم تا یک عده انسان حرامزاده ی مغول را که ایرانی نیستند ولی از آن هم چون انگلی تغذیه می کنند بیرون برانیم که تازه بگوییم گام اول را در راه تعادل گذاشتیم...نجاست بر ما...

ترک و تازی از همان اول تفکری متضاد با ایرانی و تفکری همراه با حیوانی ترین غرایز که می توان یافت را دارا بودند...من دیگر نمی دانم که چه بگویم...این لحظه به لحظه تایپ من سرشار از نفرت از آن چیزیست  به نام حق به کثافت مطلق کشیده شده...

خاک عالم بر سرآن  ملتی  بکنند که برای آسایش و روسپی گری خود حاضرند تن به هربی شرافتی بدهند و حاضرند برای آن در هر مکان و زمانی هر کسی را ضایع کنند...حتی ناموس خود را...واقعا جای بسی تاسف است که حکومت هایی که در چندین قرن پیش درمذهب خود حیوانات را مرتد می دانستند به کمال برسند و ما به زوال...